Yoğun Duyguların İçinden Geçerken Kendine Alan Açmak

Hayatın koşturmacası içinde bazen üst üste gelen sorumluluklar, belirsizlikler veya ilişkilerdeki kırgınlıklar bizi boğuluyormuş gibi hissettirebilir. Böyle anlarda çoğumuzun ilk refleksi ne olur?

"Güçlü olmalıyım, ağlamamalıyım, bunu da hemen atlatmalıyım."

Peki, üzüntüyü, kaygıyı veya öfkeyi halının altına süpürmek onları gerçekten yok eder mi? Maalesef hayır. Bastırılan her duygu, ilerleyen zamanlarda bedensel bir ağrı, kronik bir yorgunluk veya ani bir patlama olarak geri döner.

Duygular, evinize kapıyı çalarak gelen misafirler gibidir. Bazıları neşeli ve hafiftir, bazıları ise ağır ve huzursuz edici. Ancak hepsi geçicidir. Gelen misafiri kapıda kilitlemeye çalışmak yerine, ona evde bir sandalye uzatmak gerekir.

"Duygularınız sizden güçlü değildir; onlar sadece insan olmanın, hayatta olmanın bir parçasıdır."